دارشانا

********

اینهم قطعه ای طنز و کمی امروزی تر به درخواست دوستان: 

من بدین روزگار می خندم

با دوصد اقتدار می خندم

اهل دنیا اگر چه درگیرند

من در این گیرودار می خندم

دور جبرست و عهدبدعهدی

باز بی اختیار می خندم

ضرب لنگست و صوت نامفهوم

من بر این شیش و چار میخندم

چون گل سرخ می نشاید یافت

من به کاج و چنار میخندم

دور رستم بسررسیده ولی

من به اسفندیار میخندم

چون جدایی رسیده بدفرجام

من به بوس و کنار میخندم

بی قرارند خیل مویه کنان

لیک من بی قرار میخندم

فصل پاییز میرسد به کمال

گر چه من از بهار میخندم  

********

آنگاه کز ورای بلندای ذهن من

اندیشه ات به منصهء اظهار میرسد

آنگه که این خیال سبکبال هرزه گرد

بر گرد خط و خال تو پرگار میرسد

آنگه بشوق پرسه ز پروای آفتاب

پروانه ام به شمع تو دوار میرسد

آنگه که از اشارت جانسوز این سکوت

بر این زبان بشارت اقرار میرسد

آنگه که از زمان و زافلاک و آسمان

سهم زمین به گریهء بسیار میرسد

آنگه که از تکرر دوران بی ثبات

کارم به دور باطل تکرار میرسد

آنگه که راه عشق بفتوای این جنون

از منتهای کوچهء دلدار میرسد

لیلای من به مسند دربار میرسد

مجنون او به خانهء خمار میرسد